هنگامى كه معاويه در اوج اقتدار قرار داشت ، و هر صداى مخالفى را با شدّت سركوب مىكرد ، براى گرفتن بيعت از مردم مدينه ، آنان را در مسجد پيامبر ( ص ) جمع كرد و درباره فضائل يزيد با آنان سخن گفت و يزيد را بهترين فرد امّت معرّفى كرد . آن‌گاه گفت : اگر در بين امّت پيامبر كسى بهتر از او را مىشناختم ، با او بيعت مىكردم . امام حسين ( ع ) بلافاصله برخاست و فرمود : وَاللَّهِ لَقَدْ تَرَكْتَ مَنْ هُوَ خيرٌ مِنْهُ اباً وَ امّاً وَ نَفْساً « 1 » سوگند به خدا تو كسى را كه از نظر پدر و مادر و شخصيت فردى برتر از او بود رها كردى . حضرت ( ع ) در نامه‌اى كه به معاويه نوشت ، با صراحت تمام ، فساد دربار اموى و جنايت‌هاى معاويه را بيان كرد . « بلاذرى » در اين باره مىنويسد : فكتب اليه الحسين كتاباً غليظاً يُعدّد عليه فيه ما فعل . . . « 2 » حسين نامه تندى به او ( معاويه ) نوشت و كارهاى ( خلافى ) كه او انجام داده بود يادآورى كرد . اساساً يكىاز علل بقاء نهضت عاشورا در تاريخ اين بود كه امام حسين ( ع ) در زمانى فرياد ظلم‌ستيزى سر داد كه احدى جرأت نفس‌كشيدن نداشت . در حقيقت درخششى بود در ميان ظلمت‌ها ؛ و فرياد عدالت‌خواهى بود در يك استبداد و ستم مطلق ؛ و جنبشى بود درسكون كامل . امام حسين ( ع ) همچنين در « مِنا » در جمع حجّاج و سران قبائل و دانشمندان ، بدون كوچك‌ترين خوفى وضعيت اسف‌بار جهان اسلام از نظر فرهنگى ، سياسى و اجتماعى را تبيين كرد و فساد بنىاميّه را هويدا ساخت . « 3 » امام حسين ( ع ) با حركت شجاعانهء خود در ملّت اسلام حماسه ، غيرت ، حميّت و شجاعت و سلحشورى به وجود آورد . به تعبير شهيد مطهّرى ( ره ) ، قيام امام حسين ( ع ) خون‌ها را به جوش آورد و شهادتش به شكلى نبود كه مرعوبيت ايجاد كند . « 4 »

--> ( 1 ) - الامامة والسياسة ، ابى محمد عبدالله بن مسلم بن قتيبة الدينورى ، ج 1 ، ص 211 . ( 2 ) - انساب الاشراف ، احمد بن يحيى بن جابر البلاذرى ، ج 3 ، تحقيق محمودى ، ص 142 . ( 3 ) - الاحتجاج ، الطبرسى ، ج 2 ، ص 87 . ( 4 ) - حماسه حسينى ، ج 3 ، ص 329 .